PSYCHOTERAPIA TAŃCEM I RUCHEM

Psychoterapia tańcem i ruchem powstała po II wojnie światowej na terenie Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Metoda znana jest powszechnie pod oryginalną anglojęzyczną nazwą DMT- Dance Movement Therapy. Metoda ta bazuje na założeniu, iż ciało i psychika są ze sobą połączone. Nasze stany psychiczne wpływają na nasze cielesne samopoczucie a odczucia płynące z naszego ciała oddziałują na nasz stan psychiczny. W procesie psychoterapii tańcem i ruchem wykorzystywane jest połączenie pomiędzy naszymi przeżyciami wewnętrznymi i ich ruchową ekspresją.

Konflikty, wspomnienia i przeżycia, o których mówienie jest często zbyt trudne, lub niemożliwe, mają szansę na przepracowanie w trakcie psychoterapii tańcem i ruchem – pozwala ona bowiem na dotarcie do tego co nieświadome, ukryte, do wiedzy naszego ciała. Wykorzystanie ruchu w psychoterapii pozwala na odbudowanie jedności emocjonalnej, intelektualnej, społecznej i cielesnej, którą jest każdy z nas. Psychoterapeutki i psychoterapeuci tańcem i ruchem traktują ruch jako odzwierciedlenie wewnętrznego stanu, emocji i przeżyć.

Proces terapeutyczny często prowadzi pacjenta do nawiązania kontaktu ze sobą poprzez dotarcie do swojego, naturalnego ruchu, doświadczenie go, a następnie refleksji i połączeniu tego, co pacjent odnalazł w ruchu, z tym, co dzieje się w jego życiu. W psychoterapii tańcem i ruchem ważne jest uzyskanie połączenia między tym, co człowiek czuje, myśli i robi. Stąd często po doświadczeniu ruchowym pacjent i terapeuta rozmawiają o nim, tak aby stało się ono dla pacjenta zrozumiałe.

Osoba uczestnicząca w procesie terapii ma szansę na:

• rozwiązanie problemów z przeszłości,
• bardziej satysfakcjonujące radzenie sobie z emocjami,
• świadome kształtowanie relacji ze sobą i innymi ludźmi,
• pełniejsze wykorzystywanie swojego potencjału.

Terapia tańcem i ruchem może być stosowana jako terapia grupowa, indywidualna, rodzinna, lub par. Jest metodą wykorzystywaną w pracy z dziećmi (Organizacja Narodów Zjednoczonych uznała terapię tańcem i ruchem za zalecaną w pracy z dziećmi, które doświadczyły traumy), nastolatkami, dorosłymi a także osobami starszymi.

Metoda ta może być szczególnie pomocna dla osób, które:

• czują napięcia, blokady w ciele lub mają poczucie, że w ogóle nie czują jakiejś części ciała,
• odczuwają niski poziom energii życiowej,
• doświadczyły w swoim życiu któregoś rodzaju przemocy (słownej, fizycznej, seksualnej),
• cierpią na zaburzenia jedzenia,
• są chore somatycznie,
• doświadczają depresji, lęków, smutku,
• są Dorosłymi Dziećmi Alkoholików.

Umiejętności taneczne, lub doświadczenie taneczne nie mają znaczenia w psychoterapii tańcem i ruchem. Psychoterapia tańcem i ruchem jest skutecznie stosowana zarówno w pracy z osobami, które cierpią na różnego rodzaju zaburzenia, lub doświadczyły w swoim życiu traumatycznych wydarzeń, jak również z osobami, które pragną pogłębić swoją samoświadomość i skontaktować się z przeżyciami płynącymi z ciała.